Stop eens te reageren op elke schreeuw om aandacht van FvD

Laatst deden minister Kuipers en Van Gennip aangifte tegen Pepijn van Houwelingen omdat hij een nazivlag fotoshopte in een foto van de twee ministers. Ik krijg een steeds ongemakkeljker gevoel bij de reacties op de nazi-provocaties van de pubers van FvD. Want het zijn gewoon puberale acties om aandacht te krijgen.

Ik houd het ook op kleine kinderen, ook al probeert Pepijn van Houwelingen in een reactie op de aangifte tegen hem er een inhoudelijk verhaal van te maken. Hoera, klonk tussen de regels door, nu ik Van Gennip en Kuipers vergelijk met de uitroeiing van 6 miljoen joden, krijg ik eindelijk de aandacht die ik wil. Eigenlijk doet de inhoud er niet toe. Aandacht si alles

Alles voor de ophef
Het is anti-elite ophef, zoals kleine kinderen feilloos de zwakke plekken van hun ouders weten te vinden en te bespelen. En geven de ouders dan negatieve aandacht, dan voelen ze zich gezien. Net als bij kleine kinderen gaat het niet over de inhoud. Eerder al zagen we dat bij vergelijkingen rond de lockdown bij corona, of rond de vaccins. Altijd komt er weer een Hitler vergelijking om de hoek kijken. Is het dan opruiing om zo'n vergelijking te maken en ergens een nazivlag in te fotoshoppen? Dat lijkt mij niet. De steun voor de nazivlag zie je juist in FvD – kringen, gezien de appjes in kringen van FvD die gewoon serieus pro-Hitler zijn.

Natuurlijk is het beter als twitter dergelijke tweets gewoon verwijdert. Dan mag Twitter uitleggen dat het niet gepast is (als dat al ophef geeft). Stel dan twitter op de hoogte. Maar is het handig om te laten gebeuren dat dwaallichten van FvD alle aandacht krijgen zonder een origineel voorstel voor beleid te doen? Zo houden ze de aandacht van hun kiezers en de media en blijven ze relevant.

Ondertussen worden de vergelijkingen gewoner. De EU heet een dictatuur te zijn en dus mag Hitler ter sprake gebracht worden, of Stalin. Het zegt mij niet alleen dat de mensen om ophef verlegen zitten, maar ook dat alle kennis verdwenen over hoe het is in zo'n dictatuur te leven waar mensen gemakkelijk naar de gaskamers gestuurd worden, met hongersnood afgeknepen of ter dood naar Siberië gestuurd worden.

Mag je dan niet meer zeggen dat je de EU een dictatuur vindt? Natuurlijk wel! Maar probeer in Rusland eens te zeggen dat je Rusland een dictatuur vindt en het verschil blijkt al snel. Maak duidelijk wat precies die dictatuur is. Mijn reactie is dus – als je reageert – stel vragen, laat Van Houwelingen uitpraten zodat duidelijk wordt wat een nikserigheid er uit komt. En realiseer je dat er ondertussen horden verdwaalde zielen zijn die echt denken dat al het beleid bedacht is in achterkamertjes van Bill Gates.

Eigenlijk worden de pubers die zo om ophef verlegen zitten voortdurend beloond met aandacht: om hun achterban vervolgens enthousiaster te laten dwalen. 

Wat je aandacht geeft groeit. 

Doen wat nodig is om onze democratische rechtsstaat te beschermen

 De HJ Schoo-lezing is altijd interessant om te volgen. Dit jaar mocht minister van Justitie Dilan Yesilgöz de lezing houden. Trouw columnist Sylvain Ephimenco was laaiend enthousiast. Hij noemde de lezing een open sollicitatie voor een toekomstig vrouwelijk premierschap. Reden om te lezen.

Dat viel tegen. Het ging over bedreigingen van de democratische rechtsstaat. Of ging het over bedreigingen van de rechtsstaat? Of over de democratie? Of over de open samenleving? Over alles? Ze gaf zoals Sylvain Ephimenco aangaf "zo'n beetje alles wat naar onverdraagzaamheid riekt ervan langs". Maar het werd wel een rommelpot met interessante feiten en meningen zonder oplossingen.

Bedreiging van de rechtsstaat

Yesilgöz is overduidelijk betrokken bij het behoud van de vrijheid en democratie. Ze noemde drugscriminaliteit “De georganiseerde drugscriminaliteit heeft jaren en jaren welig kunnen tieren en zich in onze samenleving kunnen nestelen. De waarschuwingen en de zorgen van mensen die dit zagen gebeuren, zijn niet structureel en niet in samenhang opgepakt.” Daarbij stak ze ook de hand in de eigen VVD-boezem. En “de ergste klappen voor onze rechtsstaat, waren onmiskenbaar de moorden op de broer van de kroongetuige, op advocaat Derk Wiersum en op misdaadverslaggever Peter R. de Vries”. Eens. Wat we dan moeten doen is vraag twee. Want een war on drugs kan haar bedoeling zijn of juist een legalisering van drugs en hard drugs op recept beschikbaar maken, ik noem maar wat. 

Bedreigingen voor de democratische gezindheid

Vervolgens ging ze naar de democratische gezindheid die onderhoud vraagt. “We zien hoe die flanken vaak handig gebruik maken van de verstoorde relatie tussen overheid en mensen in dit land. We zien hoe ze langzaamaan alle instituties die onze democratische rechtstaat vormen en verdedigen, in twijfel trekken.” Van een totaal andere orde, maar inderdaad, belangrijk. Dus kreeg Thierry Baudet er van langs als hij openlijk jodenhaat uit. Of als de geloofwaardigheid van de rechters wordt aangetast door hen consequent neer te zetten als partijdig.. 

Denk-leider Azarkan werd aangepakt omdat hij op het moment van de onthoofding van de Franse leraar Paty een pleidooi steunt om geen afbeeldingen van de profeet Mohammed te plaatsen. Het mag, zegt ze, maar we moeten ze harder en explicieter tegenspreken. Dat kan, de vraag is of met dat hardere tegenspreken wel het effect bereikt wordt wat ze wil. Want het gaat bij dit soort politici natuurlijk om de ophef. Misschien is een onderkoelde grap beter. 

Bedreigingen van de open samenleving.

En tenslotte kreeg het wokisme ervan langs. Weer interessante ontwikkeling die de vrijheid van mening bedreigt, weer heel wat anders. “Waar ik mij zorgen over maak, dat zijn de stromingen die zich richten op het tegenovergestelde; op uitsluiting. Mensen die vinden dat zij mogen bepalen welke informatie of mening juist is en welke niet juist is.“. Weer een interessante mening. Ik heb er wel eens over geblogd. Maar ook hier zie ik een interessante zorg, maar gaat dit over de democratische rechtsstaat? Of gaat het over democratie? Over het belang van de open samenleving?

Opdracht voor politici, de overheid én het publiek

Uiteindelijk komt ze naast een opdracht voor politici en de overheid tot een opdracht voor ons allemaal. “Dus vraag ik aan u allemaal: wees ook een held. Gewoon in het klein, in het alledaagse leven. Bemoei je ermee. Vind niets vanzelfsprekend. Wees niet tolerant voor wat we niet moeten tolereren. Spreek je uit.” Even kijken. Ging dit over huurmoordenaars van drugscriminelen waar je tegen op moet staan? Of over de georganiseerde criminaliteit in het algemeen? Of ben je een held als je Thierry Baudet tegenspreekt? 

Of moet je een held zijn om je tegen "wokisme" uit te spreken als het gaat om het uitsluiten? En wat dan precies? Dat een bepaalde spreker niet uitgenodigd moet worden, omdat het een opgeblazen antidemocratische fascist is, waardoor je die alleen maar meer aandacht geeft? Of als je niet mee mag discussiëren zolang je een bepaald woke boek niet hebt gelezen? Het tweede kan ik zien als iets om tegen te spreken: kom op voor de vrijheid van meningsuiting. Het eerste lijkt mij iets om niet tegen te spreken. Geef antidemocratische krachten niet zondermeer een podium om zich groter voor te doen dan ze zijn.

Al met al viel het mij tegen. Een broddelwerk van bedreigingen van de rechtsstaat, de democratie en het open gesprek. Ik begrijp het belang van vrijheid dat er onder ligt. Ik begrijp dat een democratie onderhoud vergt en dat daarvoor een bepaalde houding, een democratisch ethos, nodig is bij degenen die deelnemen aan het politiek debat en het politiek handelen. 

Maar voor een minister-president-to-be hoop ik op meer onderscheid (wie en wat bedreigt precies wat) en meer uitzicht (wie doet wat waarom). 

De lezing is hier te vinden: https://www.vvd.nl/hj-schoo-lezing-door-dilan-yesilgoz-zegerius/ 

Stop met die polarisatie rond de stikstofcrisis

Het conflict met de boerenorganisaties lijkt nogal vast te zitten. De stedelingen uiten zich woedend over de actiemiddelen die de boeren gebruiken, intimiderend en bedreigend. De boeren en veel plattelanders blijven het idee hebben dat ze niet gehoord worden. Het lijkt wel of niet alleen de boeren, maar ook de stedelingen en het kabinet zich lekker wentelen in ruzie en woede (ik ben zelf ook boos over die omgekeerde vlaggen). Hier smullen populisten van, die floreren bij woede waar de ratio verdwenen is. Dat moet een signaal zijn om afstand te nemen en te kijken naar de aanpak van het kabinet.

Remkes, of all people
In de hoop met de boeren in gesprek te komen, komt het kabinet met Remkes op de proppen. Mogelijk met het idee dat die bereid is het kabinet tegen de schenen te schoppen, zoals over het stelsel van verkiezingen en de stikstofaanpak. Maar voor de boeren is Remkes juist de aanstichter van deze opstand: hij had geadviseerd de stikstofuitstoot omlaag te brengen. Dat dat een gevolg was van de uitspraak van de Raad van State over het Programma Aanpak Stikstof (PAS) doet er voor de boeren niet toe.

Het gaat nu eerst om vertrouwen en niet om de inhoud
Inhoudelijk kun je van alles vinden over de stikstofaanpak. Inderdaad zijn de boeren jarenlang gepamperd waardoor de maatregelen nu harder aankomen. Inderdaad is ook Schiphol jarenlang gepamperd. Op basis van een parlementaire meerderheid, dus de politiek mag met de vingers niet alleen naar de boeren wijzen, maar ook naar zichzelf!

In de aanpak van het proces mist die deemoedigheid van de politiek om ook naar zichzelf te kijken. Maar gaat niet over het eigen falen, maar om de vraag of de boeren enigszins tegemoet gekomen kunnen worden. Geef dan eerlijk toe dat je gefaald hebt, dat het CDA met Henk Bleker grove fouten heeft gemaakt, erken dat! Erken dat boeren hier boos over kunnen zijn. Het conflict is voor een belangrijk deel emotioneel. 

Logisch, want na jaren van het bevorderen van grootschalige landbouw krijgen boeren na de slonzige jaren ineens een soort deksel op de neus. Die deksel had ook op de neus kunnen vallen van de RABO bank, Veevoerbedrijven, De Heus, For Farmers, Agrifirm, bedrijven die miljarden verdienen aan grootschalige veeteelt. Die bedrijven kunnen wegduiken achter een boerentractor, maar zij horen in de beklaagdenbank. 

Als je een zwaard van Damocles boven je hoofd voelt 
Het is natuurlijk ook emotioneel als je bedrijf dat al meer dan honderd jaar bestaat mogelijk moet sluiten. Mogelijk, want sinds het “stikstofkaartje” is het onduidelijk wat waar zal gebeuren.

aanstichter van woede

Technocraten lossen dit niet op! Politici overstijg belangen
Ik heb al vaker gezegd dat politici andere dingen kunnen dan technocraten. Technocraten kunnen van alles zeggen over economische structuur, de centrale bank, maar politici kunnen mensen meenemen een bepaalde richting in. 

De rol van de politicus staat in een kwaad daglicht: politiek gedoe! Maar even naar de definitie dan maar. “Politiek is de (per definitie onvolmaakte) wijze waarop in een samenleving de belangen-tegenstellingen van groepen en individuen tot hun recht komen - meestal op basis van onderhandelingen - op de verschillende bestuurlijke en maatschappelijke niveaus”.

Natuurlijk ligt er een uitspraak van de Raad van State. Maar dat weerhoudt politici niet om te zoeken hoe belangentegenstellingen overwonnen kunnen worden. Haal dan niet alleen de boeren aan tafel, maar ook de natuurorganisaties én de aanstichters die nu zo netjes buiten beeld blijven die de grootschaligheid omarmden. Kijk dan wie wat kan doen. 

Eerste stap: vertrouwen winnen
Maar eerst zal het kabinet vertrouwen moeten winnen. Ik denk dat na het gesprek met Remkes vandaag kiezen voor een echt als onafhankelijk erkende bemiddelaar een eerste stap kan zijn.