vrijdag 22 november 2013

Bucketlistisering van Burgerkracht

Bewonersinitiatieven zijn hot. Hier een prachtig verhaal, daar een geweldig initiatief. Je hebt projecten als  Goede buren gezocht of Groen moet je doen! Hoe geef je als gemeente een stimulans voor die initiatieven? Daar zoeken gemeenten naar. Lastig. Probeer in elk geval te voorkomen om daarbij actieve bewoners van je af te stoten door te weinig aandacht te geven aan het doorzettingsvermogen en teveel aan de start. 

Gisteren was ik op het Jij-maakt-Utrecht festival. Met Jij-maakt-Utrecht wil de gemeente initiatieven in de stad ruimte bieden om zichzelf te presenteren, maar juist ook om met de bewoners, ondernemers en partners in gesprek te gaan over nieuwe samenwerkingsvormen.

Leuk idee, leuke mensen. Zo was er iemand van buurthuis De Nieuwe Jutter, geweldig initiatief, leuke vent. Of iemand van Groen moet je doen. Dus wat ontmoeting betreft zat het wel goed. Er zijn veel mensen in elke stad op een prima manier bezig om zelf initiatieven te nemen. Dan hebben we het nog niet eens over al die mensen die een kopje soep brengen bij de zieke buurman of al 20 jaar letten op de oude buurvrouw en deze steeds meer verzorgen.

Bucketlist
Maar ik wilde het even hebben over de stimulans die Utrecht wilde geven om initiatieven te nemen. Want nu wil de overheid de bewoners extra motiveren. Dat lukte wat minder. De bijeenkomst begon met een verhaal wat mij totaal in het verkeerde keelgat schoot. Het begon met Boukje Keijzer. Mooie vrouw, begenadigd spreekster, misschien zelfs ook wel een leuke inhoud, ware het niet dat dit in het kader stond van Jij-maakt-Utrecht.

Haar verhaal ging over de Bucketlist: een lijstje met dingen die je nog wilt doen voor je dood gaat. Realiseer je dat je dat lijstje niet moet gaan maken vlak voor de dood, maar dat je nu aan de gang kan en moet. Maak het goed met vrienden, neem tijd voor je geliefden, volg je passie! En in haar geval ook meer gaan skiën. Ga aan de slag, doe! Boukje Keijzer, ver”bucketlist”iseerde bewonersinitiatieven.

Natuurlijk, in de film The Bucketlist ontdekken twee mannen die de dingen gaan doen voor ze sterven ook dat het niet gaat om die parachutesprong. Het gaat over Live, Love, Laugh, Leave a legacy. Boukje Keijzer zet zich juist in voor een overheid die steunt waar nodig, maar geen initiatief uit handen neemt. Ben ik ook voor.

Burgerinitiatief als punt op de bucketlist
Maar het liet mij niet los. Burgerinitiatieven als onderdeel van je Bucketlist. Breng eens een kopje soep naar de buren. Volg je passie! Het beeld drong zich op van allerlei losse initiatieven die je ook eens gedaan moet hebben. Dat is wat anders dan trouw klaar staan, ook als dat jezelf niet zo uitkomt. De buurvrouw die zeurt, terwijl jij net op het punt stond met de cabrio naar Toscane te gaan. Heb je dan geregeld dat iemand anders even bij haar langs gaat? En het aanspreken van overlastgevende buurtjochies*) staat al helemaal niet op de bucketlist.

Het ontbreekt in Nederland niet direct aan buurtfeesten. Meer aan de follow up, het volhouden van de contacten, merken dat je ruzie krijgt over een initiatief en dat toch samen oplossen. Iets van je eigen ideeën inleveren en merken dat het samen niet precies zo wordt als jij wilde, maar wel leuker wordt. En inderdaad, gaat het ook over gemeente die dat soms ondersteunt en soms hindert.

Ga aan de slag en volg je passie? Dat vond ik nogal een belediging voor de mensen die al twintig jaar trouw hun moeder verzorgen. Ik doe dat niet - doe wel de financiën van mijn ouders - maar dat staat niet op mijn bucketlist. Ik probeer vaker bij ze op bezoek te gaan, maar het is een lange reis. Even bijkletsen, een nieuwe lamp indraaien, iets op de iPad installeren. Maar daarna ga je door. Wat stond er verder op de bucketlist?


P.S. Daarna kwam het alsnog goed op Jij maakt Utrecht. Een dominee vertelde over het belang van de gemeenschap in Seattle (oeps, een ambtenaar), een ambtenaar over de drie decentralisaties, een leuke workshop gedaan over initiatieven, mensen ontmoeten. Alsnog ging ik tevreden naar huis.

De lessen kwamen in de buurt van de lessen die ik eerder al opschreef: hier bewonerszelfbeheer-stelt-eisen

*) Aanspreken van overlastgevende buurtjochies? Bied ze elke keer dat ze komen hangen een kopje thee aan. Ze leren je kennen en koelen af, of ze zoeken een andere plek.  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen